بهگزارش خبرنگار میراثآریا، باسعیدو یکی از روستاهای تاریخی جزیره قشم است که موقعیت جغرافیایی و تحولات تاریخی آن، این منطقه را به یکی از نقاط مهم در تاریخ معاصر خلیج فارس تبدیل کرده است.
عبدالرضا دشتیزاده نویسنده این کتاب، در ابتدای کتاب با اشاره به تلگراف رئیس گمرک باسعیدو در دهم و یازدهم آذرماه ۱۳۱۲ خورشیدی به مرکز، از خروج کامل نیروهای انگلیسی از این منطقه خبر میدهد؛ رویدادی که یکی از نقاط مهم در تاریخ حضور نیروهای انگلیسی در غرب جزیره قشم به شمار میرود و بر اساس گزارشهای مکتوبی که نویسنده در این اثر به آنها استناد کرده است، نیروهای انگلیسی حدود یک قرن در جزیره قشم حضور داشتند و در باسعیدو، به دلیل موقعیت راهبردی آن، پایگاهی ایجاد کرده بودند و به همین موقعیت موجب شده بود از این روستا به عنوان «دروازه غربی جزیره قشم» یاد شود و نام باسعیدو برای سالها در روایتهای تاریخی مرتبط با جزیره جایگاه ویژهای داشته باشد.
این کتاب صرفاً به روایت حضور انگلیسیها در باسعیدو محدود نمیشود، بلکه نویسنده تلاش کرده است با نگاهی چندلایه، روند تحولات جزیره قشم را از گذشته تا امروز بررسی کند.
کتاب «باسعیدو ۱۲-۱۳»با مستند نگاری نقشه های مهم تاریخی خلیج فارس و جزیره قشم را میتوان تلاشی برای ثبت بخشی از حماسه ملی اخراج انگلیسی ها دانست و روایتی که در آن تاریخ سیاسی و حضور قدرتهای خارجی در کنار جغرافیا، زندگی اجتماعی و تحولات یک جامعه محلی جزیره قشم قرار گرفته است و اهمیت چنین آثاری در حوزه میراث فرهنگی، تنها به ثبت رویدادهای تاریخی محدود نمیشود، بلکه میتواند در شناسایی هویت مکان، تقویت مطالعات تاریخ محلی و معرفی ظرفیتهای کمترشناختهشده فرهنگی و تاریخی جزیره قشم نیز مؤثر باشد.
که خود در جزیره قشم زندگی و در حوزه باستانشناسی و میراث فرهنگی فعالیت میکند، در این اثر تلاش کرده است جزیره قشم و باسعیدو را از زاویهای متفاوت به مخاطب معرفی کند؛ روستایی که در دورترین نقطه غربی جزیره قرار گرفته اما در مقاطع مختلف تاریخی، نقشی فراتر از اندازه و جمعیت خود داشته است و این اثر همچنین میتواند دریچهای برای توجه بیشتر به میراث فرهنگی روستاهای جزیره قشم باشد؛ مناطقی که هر یک بخشی از تاریخ شفاهی، معماری، فرهنگ بومی و تحولات تاریخی جزیره را در خود حفظ کردهاند.
«باسعیدو ۱۲-۱۳» نوشته عبدالرضا دشتیزاده در ۲۰۴ صفحه و قطع رحلی بوسیله انتشارات دادکین منتشر شده است و انتشار این اثر را میتوان گامی در مسیر مستندسازی و معرفی ت دارد که بخش قابل توجهی از آنها همچنان نیازمند پژوهش، ثبت و معرفی است.
انتهای پیام/
نظر شما